hadilerle başlayıp aniden kırıntı fikri bürünüyor.kırıntılar aslında
daha önceki uyanışta ruhuma bırakılan
küçücük parçaları hatırlatıyor.
Tüm bilgiler kafatasımdan asfalt gibi çıkarıldı
sonra tekrar döküldü
çıkartıp
döktüler.
kalanları cımbızla toplamaya çalıştık.
ağladı.
ritme odaklanıp
ilk önce
o ziftli
o karamsar kırıntıları hareketlendir.
sonrada belirsizliğe kay..
tırmandığım merdivenler boşa akmasın ayaklarının altından..
kay
kay belirsizliğe.
orda kesin olmadığı için
sünüyor sadece.
düşünürsen burda..
zamanı yavaşlatırsın..
düşüne hızlanır..
ışığı geçer..
zaman yavaşlar
bu kadar kolay olur..
eline yapışırken soğumaya başlayan
sonra nefes aldıran
erimiş plastiğe döner.
hani soğur ya plastik elinde..
alır sıcaklığı.
o hazzı verir işte..
bahsettiğim onca harf..
bunun kadar kısa bir cümleye sığar..
başlangıç..
bitiş..
satır komşuları..
zaaflarını önüne dizdiğinde önüne
düşünecek çok şeyin olur.
bu da kilitlemeye yeter işte..
azgın zaman canavarını.
hadi bi kara delik bulalım.
kapısını çalalım ve bizi içeri davet etmesini bekleyelim.
böylece aşılır karadelikler..
arkasına geçilir..
hiçbiryer evrenine.
hem o zaman belki kapıyı açar karadelik.
yutar bizi..
ham!!!!!!
diyerek..

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder