kara delikler

öyle ilginç bir gündü ki...fazlasıyla sıkıştım arkadaş..

ama inanılmazdı..

insanlar önce boyutlara bölündü..

görevlendirildiler çeşitli görevlerle..

herkesin belirli yerde olduğu anlardan biriydi..

sonra herkes damacanalara dönüştü..

bir odaya ağzından bağlı damacanalara...

herkes içindeki balina ensesiyle su fışkırtıyorudu..

foşşşş diye o o daya atıyordu..

orda herkes aynı derecede su fırlatıyordu.

belirli boyutlarda oldukları için.

sonra daha sığ olan damacanalar geldi..

fırlattığımız sulardan yararlandılar...

biz sıcak kaldık..

onlar daha da soğudu daha fazla su zerreciğine kavuştukları için.

farkettirmeden daha da alıyorlardı..

çaldılar tüm suları..

tüm serin şşeyleri...

sonra elleri çok sıcak olan bir dev avcuna aldı beni...

ellerinin sıcaklığını her hücremde hissediyordum..

elleri sıcaklık yayıyordu...

bunalmışlığın üzerine yandım tekrar..

suyu- serinliğimi emdikleri için hiçbirşey yapamıyordum serinlemek için.

sonra insanlarla enerji aktarımı yaptığımı fark ettim. daha ufak daha serin olan damacanalarla...

onlara enerjimden ikram ettim... yükseldiler rahat rahat serin bölgelere..

kaçtım aralarından..

kağıda kaleme düştüm..

ellerimin sesini dinledim kelimeler oluşuyorken....

bencil ellerimdi.. ben bencil değildim o an..

her anla daha derin oynadım...

serinletecek birine rastladım.... sıcaklığımı kitledim ona..

zindan düşün..

kocaman bir zindan..

içinde sıcaklık bunaltıları ve kilitli kişi

yardı metti ellerime hakim olmama.

kağıdı kalemi bıraktırdım..

döndüğümde yol üzerindeydim.

tekrar ruh damlacıklarını hediye etme işiyle uğraştım.

bunu bir ritüele..

bir meditasyona çevirdim..

sonra daha çok uğraştım göndermek için..

gönderdim de...

pozitiflik yarattırdım..

yakaladığım taş evrenleri hatırlatmıyorum bile kendime..

doydum yapay yiyeceklerle..

ruhumu beslemiştim zaten yol boyunca..

kaçırmasına izin verdim beni..

aldı götürdü karanlık kaoslara..

büyük ..

kocaman

kara deliklere..

emdirdi enerjimi sol kolumdan ..

yapış yapış .

simsiyah bir kundağa..

bebekti daha yapışan..

kitleyen...

enerjimi emen kara delik...

yuttu tüm hayati fonksiyonlarımı...

emdir bedenimde ne var ne yoksa hayata dair..

bitti dedim...

işte o zaman tamamlandı ruhun doyumu...

sigarasını yaktı yemeğin üzerine..

derin bir nefes aldı...

insanlaşıyorum diye kendini parçaladı bir kaç an..

düzeldi ama şimdi..

uysal...

işte bugün böyle evrenlerden geçtim.

yarattıklarımı gördüm..

aralarından geçtim..

yarattığım ufak evrenleri..

acaba orada neler oluyor şimdi...

geceniz güzel olsun...

kara deliklerden uzak...

huzur içinde...