Teknik Lanetler

Kafamı kaldırıyorum.
gökyüzü aynı renk değil artık.
oturmuş tuşlara basan renksiz insanlar var.
korkunç bir görsel ziyan.
emek yok..
sanalize olmuş beyinlerin tümü.
Benliğimi bomboş ekranda yitirmek istemiyorum.
Ama kendime delicesine lanet okuyorum.
bu teknolojinin bir parçası olduğum için
kulaklarımı tıkıyorum.
daha.. daha yüksek sesle bağırıyor herkes.
gözlerimi kapatıyorum..
göz kapaklarımı parçalıyorlar..
içlerine çekip beni legalize ediyorlar.
düşünmeden anlatılan her konu gibi uçup gidiyor herşey.
beynimi bırakıyorum diyorum.. belki o zaman daha rahat ederim..
onlardan olurum diyorum..
olamıyorum.. hep bir düşünce kırıntısı kalıyor zihnimde..
büyüyor büyüyor büyüyor..
ve yeniden soyutlanıyorum herkesten.. herşeyden.
rahatlığı hissettiriyor bu bana .
renkleri görebildiğimi farkediyorum.
binalar değil,ağaçlar çarpıyor gözüme.
insanların çığlıkları,kavgaları,gürültüleri değil
gülümsemelerini görüyorum.
mekanize sesleri değil.
doğanın sesini duyuyorum o zaman.
kendime geliyorum.
boş günlerin renkleri oluyorum.
siyah beyaz oluyorum yerine göre..
nötrleşiyorum.
kinimden arınıyorum.
öfkemden..
görebiliyorum baktığımda.
maddiyat yalanlarını ve gösterişini çöplüğe atıyorum zihnimdeki.
soyutlanıyorum tekrar..
yerden yükseliyorum..
kendimi izlemekten keyif alıyorum bir süre.
farklı,daha önce hiç görmediğim bir boyuta geçiyorum..
duyduklarım
gördüklerim
hissettiklerim
şimdi çok farklı.
gerçekliğe geçiyorum.
herşeyin gerçek olduğu manevi evrenimi yaratıyorum.
hatırlanma kaygısı güdüyorum kafamda.
ölüyorum ağırdan alarak.
el kaldırıyorum yardım etmek için .
tuşlara basıyor insanlar.
tıkır tıkır işleyen makineler olmuşlar çoktan.
ben neyim burara diyorum kendime. neyim ben
doğanın bir parçası değilim
fırınlarda piştim,
fazla kirlendim teknoloji lekeleriyle.
ama onlardan da değilim.
sıkışıyorum .
kalbimi hissedemediğim biyerdeyim.
ruhumun bedenimde olup olmadığını bile bilmiyorum
tanrıyım sanırım.
t a n r ı.
susuyorum.
sus diyorlar bana...
gözlerimi kapatıyorum.
kafamı kaldırıyorum.
gökyüzü aynı renk değil artık.
tuşlara basan renksiz insanlar var
korkunç bir görsel ziyan.
çok korkunç...