pisliğin paranoyası

Olacağını düşündüğüm kötü senaryonun bir damlası

kelimelerle yansıtılmaya çalışılan.

ilgisizlik dayatmalarıyla üstlenilen yüksek ağırlık düşürür

dengeyi falan bozar ilk başta ama

sarsılmama neden olan titreyişin sezgilerimi dondurmasıyla cezalandırılıyorum

seyirci olmak

bu durumun yanlışlığına daha farklı iletilmelere neden olurdu

önce daha evvele gidildiğinde

görüntülenilen şey sadece deney yapılması gibi oluyordu

deneyler yapılarak olması gereken bulunur

ve böylece daha rahat bir biçimde sığınılabilirdi

özellikleri ve sorumlulukları dengeleyip

gözlem de tamamlandığında

paylaşım ve aktarılmalar da hızlanmıştı

bir eğride burguların arasından güzel saltolarla geçip

sonra o burgulara bir daha bakmak istemiyordu başlarda

bu nedenle sadece akışın olduğu ana odaklanabiliyordu

sonra yapılan çeşitli hataların doğurduğu ufak çizikler zemini yıpratmaya başladı

yıpratıyor fakat yıpranma daha net olarak görülemeyecek kadar belirsizdi

sonra bu çizgilere neden olan hatalar gözden kaçınca yeni çizikler eklenmeye başlıyordu

hızlanmaya başladığında çizikler de o kadar hızlı bir biçimde aşındırıyordu

fakat bu çizikler öyle sinsiydi ki

görünmeden zemini deşmeye devam ediyordu.

işte bunlar olup biterken burgulara bakma isteği de doğar oldu

tekil hatalar

ikinci şahsa aktarılıp

onun ardına bakmak istemesiyle oluştu..

her arda dönüş yeni gelecek burguya hazırsızlığı arttırıyordu..

kopup gitmesine ramak kalmıştı kendi yarattıkları ve benim yok edemediğim endişeleri yüzünden

endişelere sebebiyet vermemin ne kadar farkındaysam da

endişeleri boğmak için tam olarak kendimi kullanamıyordum

tam doğum nedenlerini bilmediğim endişelerin her yeni paranoyasıyla savaşıyordum

fakat esas paranoya kaynağına ulaşamıyordum bebek paranoyalarla tökezlemiş olduğumdan.

yapılması gereken tek şey devamlılığa ve değiştirmeme çabalarına bağlı olarak

düzene getirecekti o eğriyi

belki de artık düz olacaktı..

endişelenilen her yeni paranoya musluğu bir diğerine götürüyor olanı biteni durdurmadan

her biri yenilerini ekleyip sonucunda da keğriden kayıp kopup gitmeyi gösteriyor senaryolaşırken.

zihninde olacakları belirliyor

olacakları görüntülüyor hale bürünmüşlük ile karşılaşıyorum sonra.

sonra olacakları belirlediği şeyleri bir de görselliğe taşıdığımda

gerçekliğine inandırılır hale getiriliyor belki bilmiyorum.

akıntıyı düşlemek

kulaklarda hissedilen berraklığın sesi

kokusundaki huzur

tadı

her şeyiyle hazırlıyor o tıkanıklığın giderilmesi için

huzurlu bir biçimde ferahlatılan bakış açısının

getirdiği endişe ve paranoyak monologlar ortadan kalkıyor sonra..

görmek istenilen şeye odaklanmak

o "şey" dışındaki herşeye daha az odaklanmasına sonuç oluyor

her şeye olmalarını istediğimiz şekil de değil de

oldukları şekillerde bakabilmeyi kendimize telkin etmemiz gerekiyor belki

gözlerimizin körelmesine neden olan pürüzlü zemini yenilememiz gerekiyor

ya da üzerimize alınmalardan arınıp sadece izlemek gerekiyor..

olanı biteni objektif bir biçimde incelemek ve izlemek

ardından zaaflarını ve zayıf noktalarını bulmak

bu pürüzlerin kaynağını daha çabuk ortadan kaldırmaya neden olur.

bu algının tek nedeni

korumaya çalışma isteği ile gizlenmek

ya geçmiş zamanlı kötü davranışların farkında oluştur

ya da bir önyargı muhasebesidir..

pisliğin paranoyasını yok etmek

onu dindirmek için bir neden

o neden de kaybolmuş .

o zaman saf halinin nedeni olarak

endişelerden arınmışlığı görebildiğimiz "an" geldiğinde

belki her şey tam da en iyi ihtimaliyle olmaya başlar..

ilişkilendirilmek zorunda kalınmak yerine

benimsemek ve sığınmasına izin vermek gibi..

kayboluş ana fikirli endişeler biraz daha uzaklaşır ise eğer

o zaman arzular ile kötü senaryolara neden olan sonuçları yenebiliriz belki..

ya da vedalar yaratırız...

seçmek gerek bir patikayı..

engebe olsa da olmasa da..